Seizoenen van de ziel

Voor dit concert heeft Decamerone een bijzonder programma samengesteld waarin de seizoenen niet letterlijk worden bezongen, maar als krachtige metafoor dienen voor menselijke emoties en gemoedstoestanden. De gekozen koorwerken bestrijken verschillende stijlen en periodes, maar zijn inhoudelijk verbonden door hun reflectieve karakter en hun thematiek van vergankelijkheid, liefde, eenzaamheid en hoop. Het is daarbij leuk om te vermelden dat van drie hedendaagse Utrechtse componisten werken gezongen worden die in dit thema passen: William Knight, Carlos Micháns en Diederik van der Laag.

William Knight toont in ‘A winter night’ een beklemmend winters beeld van depressie, terwijl ‘Over the roofs’ juist de hoop op liefde laat doorschemeren – en tegelijkertijd het wanhopige onvermogen om het hart werkelijk open te stellen.

Brahms en Micháns bezingen in hun herfstliederen de melancholie en het besef van vergankelijkheid. Poulenc’s ‘Un soir de neige’ zet de verstilde schoonheid van de natuur tegenover de dreiging van kou, duisternis en dood – een subtiel spanningsveld waarin stilte en emotie hand in hand gaan.

Daartegenover staan de liederen van Lindberg, Finzi en Moeran, die liefde en lente bezingen, ieder met hun eigen toon: lyrisch, warm of speels. Diederik van der Laag opent het programma met zijn meditatieve ‘One’, en David Lang sluit het programma af met ‘Again’, een contemplatief werk dat de zich steeds herhalende cyclus van het bestaan verklankt – troostend, maar ook onontkoombaar.

De gezongen teksten worden afgewisseld met zorgvuldig gekozen gedichten die de thema's verdiepen en versterken. Een verteller draagt deze poëzie voor en verbindt zo de muziekstukken tot één betekenisvol geheel: een programma dat de seizoenen toont als spiegel van het innerlijk – een poëtische reis door de menselijke ziel.